Каб ня так сумна было чакаць прэзентацыі, давайце пагуляемся. У ВЕРУ/ НЯ ВЕРУ. Вось вам 5 баек пра Беларускі Калегіюм (БК), а вы здагадайцеся, што праўда, што – не. Хто першы дасьць слушны адказ на ўсе 5 гісторый, той атрымае ў падарунак часопіс ПАМІЖ № 8!

1. Лекцыі Андрэя Хадановіча ў БК прыпалі акурат на сакавік 2006 году, і нашы навучэнцы бегалі з плошчы на лекцыі, з лекцый на плошчу. На адной з такіх лекцый Хадановіч сказаў палымяную прамову, і ў канцы дадаў “Жыве Беларусь!” У адказ усе прамаўчалі.

2. Аднойчы на семінары Валянціна Акудовіча мы зладзілі салодкі стол з нагоды провадаў Міхала Бараноўскага. А Акудовіч дастаў бохан хлеба і кавалак сала і сказаў: “Вы, дзеці асфальта, мабыць, і ня ведаеце, як трэба адпраўляць сапраўднага мужчыну ў войска. Вучыцеся”. А Паша Анціпаў пабег па гарэлку.

3. Максім Жбанкоў чытаў нам лекцыі пра маскультуру, паказваў урыўкі з розных фільмаў і кліпаў. І аднойчы, заместа фільма Хічкока, навучэнцы калегіюму пабачалі ўрывак з Цінта Браса. Але Жбанкоў не сканфузіўся і заўважыў: “Эротыка – гэта таксама адзнака масавай культуры”.

4. Марыйка Мартысевіч на нас апрабоўвала сваю кандыдацкую дысертацыю па маргінальных жанрах у беларускай паэзіі на матэрыяле “Народнага альбома”. Калі яна ў прыклад засьпявала “Надзеньку”, усе падхапілі і хорам загаласілі. Я ледзь не расплакалася.

5. Віталь Рыжкоў цяпер чытае ў калегіюме “Курс маладога слэмера”. І ў яго ўжо ёсьць свае вучні:)

Адказы не хаваю, так цікавей:)
Адказы ад маіх аднакурсьнікаў не прымаюцца. Вы і так атрымаеце аўтарскі асобнік!