Папярэдні запіс | Наступны запіс
Я люблю чытаць, як жыжысты рэфлексуюць з нагоды жж.
Многія пішуць, што яны цярпець ня могуць пасты ў рэжыме копі-паст, розныя навіны, самакапанні, тупыя фоткі. Іншым наадворот нецікавыя лытдыбры.
А я вось чо думаю. У мяне ў сябрах самыя розныя людзі. Ад тысячнікаў да дзесятачнікаў. І ўсе яны цікавыя мне па-рознаму.
Возьмем, напрыклад, тысячнікаў. Ёсьць некалькі спосабаў стаць тысячнікам.
1. Посьціць розныя падборкі фатаздымкаў і карцінак. Сярод іх мае любімыя
lamma_mamma ,
katoga ,
olgavetrova
2. Посьціць розныя кур'ёзныя выпадкі і навіны з прыкольнымі фатаздымкамі. У мяне ёсьць адзін такі
durakdurakom. Ці проста знайсьці сваю нішу ў жж-журналістыцы, як гэта зрабілі
budimir ,
burbalka ,
zmagarka
3. Посьціць нешта такое агульнажаночачалавечае крэатыўнае, іх у мяне зусім мала
muha_elka ,
miumau ,
rikki_t_tavi
4. Проста быць шырока вядомай асобайу вузкіх колах
abrykos ,
adam_hlobus ,
andrej_voronin ,
annahonda ,
khadanovich ,
maryjka_ ,
ul_sciapan ,
bakushinskaya
Вядома, ёсьць мноства розных прычын, але чорт з імі.
Адзінае, што заўважыла: каменціць тысячнікаў амаль бессэнсоўна, усё адно твой камент загубіцца сярод тысячы іншых каментаў. Проста чытаю, гляджу і атрымліваю асалоду. Яшчэ ў мяне часам такое адчуванне, што вось гэтыя тысячнікі часта ў разгубленасьці: хто ўсе гэтыя людзі? Мне іх шкада часам.
Сяброў, якіх я ведаю ў жыцьці, я ніколі не прагортваю, мне заўжды вельмі цікава супастаўляць два ўражаньні, якія яны робяць на мяне ў жыцьці і жж-жыцьці. Але некаторыя фрэнды, якія пераважна пішуць лытдыбр, для мяне ўжо сталі амаль вось такімі блізкімі, як і рэальныя знаёмцы. Ага, лытдыбры я люблю, толькі іх яшчэ трэба ўмець пісаць:) Натуральна з большай увагай стаўлюся да тых, хто мяне каменціць. Для мяне вельмі важная зваротная сувязь, я тады больш рэльефна ўяўляю асобу.
Ага, пра навіны і копі-паст. Успрымаю толькі, калі ўсё гэта пададзена праз прызму свайго ўласнага ўспрыняцьця, калі навіна ці нечы пост спарадзіў у аўтара нейкую думку, развагу, успамін. Каб за навіной была бачная асоба.
Люблю, калі вывешваюць людзі вынікі сваёй творчасьці. Мая стужка - гэта своеасаблівы мікс мастацкай галерэі, літаратурнай кавярні і хэнд-мэйд крамы.
Адным чынам мне сярод вас вельмі ўтульна:)
Многія пішуць, што яны цярпець ня могуць пасты ў рэжыме копі-паст, розныя навіны, самакапанні, тупыя фоткі. Іншым наадворот нецікавыя лытдыбры.
А я вось чо думаю. У мяне ў сябрах самыя розныя людзі. Ад тысячнікаў да дзесятачнікаў. І ўсе яны цікавыя мне па-рознаму.
Возьмем, напрыклад, тысячнікаў. Ёсьць некалькі спосабаў стаць тысячнікам.
1. Посьціць розныя падборкі фатаздымкаў і карцінак. Сярод іх мае любімыя
2. Посьціць розныя кур'ёзныя выпадкі і навіны з прыкольнымі фатаздымкамі. У мяне ёсьць адзін такі
3. Посьціць нешта такое агульнажаночачалавечае крэатыўнае, іх у мяне зусім мала
4. Проста быць шырока вядомай асобай
Вядома, ёсьць мноства розных прычын, але чорт з імі.
Адзінае, што заўважыла: каменціць тысячнікаў амаль бессэнсоўна, усё адно твой камент загубіцца сярод тысячы іншых каментаў. Проста чытаю, гляджу і атрымліваю асалоду. Яшчэ ў мяне часам такое адчуванне, што вось гэтыя тысячнікі часта ў разгубленасьці: хто ўсе гэтыя людзі? Мне іх шкада часам.
Сяброў, якіх я ведаю ў жыцьці, я ніколі не прагортваю, мне заўжды вельмі цікава супастаўляць два ўражаньні, якія яны робяць на мяне ў жыцьці і жж-жыцьці. Але некаторыя фрэнды, якія пераважна пішуць лытдыбр, для мяне ўжо сталі амаль вось такімі блізкімі, як і рэальныя знаёмцы. Ага, лытдыбры я люблю, толькі іх яшчэ трэба ўмець пісаць:) Натуральна з большай увагай стаўлюся да тых, хто мяне каменціць. Для мяне вельмі важная зваротная сувязь, я тады больш рэльефна ўяўляю асобу.
Ага, пра навіны і копі-паст. Успрымаю толькі, калі ўсё гэта пададзена праз прызму свайго ўласнага ўспрыняцьця, калі навіна ці нечы пост спарадзіў у аўтара нейкую думку, развагу, успамін. Каб за навіной была бачная асоба.
Люблю, калі вывешваюць людзі вынікі сваёй творчасьці. Мая стужка - гэта своеасаблівы мікс мастацкай галерэі, літаратурнай кавярні і хэнд-мэйд крамы.
Адным чынам мне сярод вас вельмі ўтульна:)

Comments
а хто такая bakushinskaya?
Заўжды чытала ва ўласнай фрэнд-стужцы, а каменціць вершы я ня ўмею:(
6. Тысячнiкамi часьцяком робяцца "мэханiчна" - заносячы ў фрэнды паўтары тысячы.
Edited at 2009-05-14 06:04 (UTC)
А што да мяне, зусім не імкнуся да папулярнасьці: лытдыбры пішуцца не для тысяч чытачоў.
Цалкам незнаёмыя наведнiкi прыходзяць толькi тады, калi паведамленьне раптам трапляе ў топ. Але нават тады я намагаюся адказваць на ўcе зьмястоўныя камэнтары.
Но тысячников я практически никогда не комментирую. У них комментов и так - выше крыши. И обычно, все, что хотелось сказать, уже сказано кем-то до.
Згодная. Але я часам каменчу, каб аўтар адчуваў увагу да сябе, часам проста не магу змаўчаць. Але вось пад вашым пастом пра балота я проста замерла ва ўтрапенні. Хочаце, як напішу дыплом (галоўная часта яго ў мяне пра канцэпт балота), пасьля каментам павешу ў вас цэлую частку))))))
Дарэчы, у мяне немагчыма згубіцца ў каментах))
Зрабіла выснову: буду больш цябе каменціць :)
напрыклад, лебедзеў самы растысячнік, але такі мудак, што проста жах. ці лук'яненка.