та ні, чоловіки теж часто перевдягаються у жінок
і без жодного гомосексуалізму

якраз навпаки рідко жінки у чоловіків перевдягаються

"аднак адваротнае назіраецца хіба сярод мужчынаў нетрадыцыйнай арыентацыі"
ну чаму ж... ))

я люблю. Можа, таму што маім выхоўваньнем ад 1.5 да 5.5 год займаўся ў асноўным татка. І мяушка ў мяне была замест імя Сеня. І казаць я пра сябе любіла ад 3-га ліца мужчынскага рода... Сеня пайшоў, Сеня не казаў і г.д.

неа, бацькі хацелі дачку...
і ад выхаваньня залежыць, і ад генаў. Ад генаў найперш. Калі ў мяне ў сям'і жанчыны каня на скаку зашыбуць, і дадаць мужчынскае выхаваньне, той атрымліваецца што атрымліваецца...
хаця я б асабіста грашыла б на тэорыю аб тым, што зараз трэ выдзяляць не 2, а пяць палоў...

калі ласка... ідэя палягае ў тым, што пол трэба разглядаць ня толькі як зьяву фізічную, але й псіхалягічную. Такім чынам атрымліваецца, што ёсьць розныя спалучэньні, клясічныя чатыры (два для М і два для Ж) і пяты чым адзначаецца не памятаю, соры...
Прычым шырока пачынае браць распаўсюд Ж+М у Ж-выглядзе...

нетрадыцыйныя жанчыны)

Я так делаю в одном-единственном случае - когда говорю, уходя, "ну, я пошел". И то иногда. И то окончание так смазываю, что род не совсем понятен :) Вообще, мне это очень режет слух, когда девушки часто говорят о себе в мужском роде.

а яшчэ мяне вырубае, калі хтосці кажа пра сябе, але ў другой асобе. ціпа "ты сидишь, работаешь, а рядом кто-то орёт, и тебе ещё надо успеть в маникюрную и каблуки поменять". хаха.

Дзіка не люблю калі дзеўчына кажа ад мужчынскага роду. Ладна калі не часта, а калі амаль заўсёды - складаецца ўражаньне быццам бы я размаўляю з мужыком.

Не заўважалі за мужчынамі любоў казаць пра сябе ў мужчынскім родзе? )))
Вядома, ня тыя мужыкі зараз, але ж не ўсе!

во-во, люта шалёна ненавіджу. гэта ўсё тлятворны ўплыў гэтых вашых інтэрнэтаў, 102 %

я толькі тут пачаў заўважаць

Часам бывае... я тады кажу, што я пер-наперш чалавек (муж.род), тау й маю права так сказаць)
Глупа, але для самаапраўданьня нармуль)

ой, я пра сябе часам і ў ніякім родзе кажу:)

насамрэч, для мяне ўжыванне мужчынскага роду часта абумоўлена тым, што большасць прэцэдэнтных для мяне тэкстаў акурат ад мужчынскага роду напісана:)

я пра сябе кажу ў мужчынскім. не у жж, але ў асьцы ці ў рэале з сябрамі. я ўвогуле напаўжартам шкадую што я не хлопец-праграмміст. дзяўчынай таксама быць добра, але часам думаеш -- дьябла я не хлопец?!)

знаёмых хлопцаў вырубае, таму стараюся адвучвацца.

калі пачалосе тое ўжо і не памятаю.) вось ніякі род -- гэта з албанскага, а мужчынскі - хз.

Ад слова чалавек. Чаму не?! Усе мы людзі. І зусім не абавязкова разглядаць сябе як дзяўчына, а можна як чалавека ўвогуле

Я чамусьці пра сябе так кажу, толькі калі лаюся. Кшталту "стою тут как придурок" ці "притащилась как идиот непонятно зачем"... :))

я бывае кажу пра сябе ў мужчынскім родзе, нічога страшнага ў гэтым не бачу. Гэта як своеасаблівы слэнг. А магчыма, тут ёсць уплыў ангельскай мовы...
Дарэчы, сустракала і мужчын, якія казалі пра сябе ў жаночым родзе, але толькі як жарт-здзек. Напрыклад, я бландынка.

Это стремление к тому, чтобы быть или казаться равными мужчинам..
Я так думаю...
Хотя, желание глупое само по себе...

согласна с amfibija. страшного действительно ничего :) я люблю в жж употреблять мужские окончания потому что иногда я оля викторовна, а иногда - ож, ожик, доброе внутрисемейно-мифическое создание. и вот тогда я с полным правом говорю о себе в мужском роде - ожик лажанулся или "ожа не трожь, он злой и голодный".
проще, ребята, проще :)