Не, я нічога сабе не набыла. Проста ўчора, гуляючы па "Сталіцы", я ўсьвядоміла адну важную рэч.
Пачалося ўсё з таго, што спадар vitazeniec у папярэднім допісе назваў мяне "найстылёвейшай дзяўчынай беларускай жж прасторы" і павіншаваў з днём народзінаў. Гэта мне ўзьняло настрой, і пасьля працы я выправілася парадаваць сябе прыгожымі шмоткамі. Трэба ж хоць крышку апраўдваць падобныя кампліменты! Дагэтуль у аўторак я была ў ГУМе і "На Нямізе". Вярнулася ні з чым. Але з усведамленнем таго, што нешта зьмянілася.

Раней я пакеплівала з дзяўчат, якія на камплімент "О, якая прыгожая шмотка!" адказвалі з гонарам "Дольчэ Габана!" або "Левіс!" Я заўжды думала, што прыгожая рэч ёсьць прыгожая рэч, ня важна, кім і з чаго яна зробленая - выбітным дызайнерам ці падпольным кітайцам, з натуральнага футра ці з сінціпону. Да таго ж я сама шыю і ведаю, што прыгожую рэч можна пашыць з нічога, варта толькі прыкласьці крышку фантазіі. Раней мне напраўду ўдавалася адкопваць прыгожыя шмоткі з усёй гэтай беларускай вытворчасьці і ждановіцкага шырпатрэбу. Але цяпер нешта зьмянілася. Ці то ў мяне выраслі запыты, ці то я стала радзей шыць, ці то ў мяне проста не стае часу капацца ў гэтым барахле, ці то выбар у звыклых месцах значна пагоршыўся, а цэннік вырас да ўзроўню замежных брэндаў, але асартымент гума-цума мяне вымушае шукаць іншага выйсьця.

Ну вось гуляла я па "Сталіцы", надушылася ў "Крафце" і пайшла мерыць розныя сукенкі. У Мango, у Extyn... Перамерыла мноства ўсяго, і хаця ніводная сукенка не падышла на 100 адсоткаў (то цёплая сукенка, а рукавы кароткія, то яшчэ цяплейшая, а дэкальтэ неабсяжнае), але атрымала сапраўдную асалоду ад сузіраньня сябе ў люстэрку. І тады я зразумела: я сасьпела да замежных брэндаў.
( А пад катам тэсьцік )

Вось натрапіла тут на адзін сайт карнавальных касьцюмаў...

Ня ведаю, хоць я тая яшчэ стылізатарка, але падобнае пераапрананне выглядае ўбога, на мой густ.
І хаця ў сваім жж я ўся такая Одры Хэпберн, але на сапраўдным карнавале я наўрад ці б рызыкнула замахнуцца на гэты вобраз.

А які б карнавальны строй выбралі вы, каб уся беларуская жж-прастора сабралася на карнавал?

1. Спалучэнне клеткі, палоскі і гарошка:) Ох, як часта я трапляю ў гэтую пастку!

( Далей )
А што, на ваш густ, стопрацэнтная безгустоўнасьць?

З нагоды дня народзінаў я ладжу прэс-жж-канферэнцыю!
Тут вы можаце запытацца пра мяне ўсё, што вас цікавіць, але раней запытаць не было магчымасьці, не ставала сьмеласьці, нахабства і г.д.
Ю а вэлкам!

.▓▓......▓▓
..▓▓......▓▓..................▓▓▓▓
..▓▓......▓▓..............▓▓......▓▓▓▓
..▓▓....▓▓..............▓......▓▓......▓▓
....▓▓....▓............▓....▓▓....▓▓▓....▓▓
......▓▓....▓........▓....▓▓..........▓▓....▓
........▓▓..▓▓....▓▓..▓▓................▓▓
........▓▓......▓▓....▓▓
.......▓......................▓
.....▓.........................▓
....▓......^..........^......▓
....▓............♥.............▓
....▓..........................▓
......▓..........ٮ..........▓
..........▓▓..........▓▓

( Яшчэ ружа і мядзьведзік )
У прынцыпе ня важна, як ён называецца:)
Але вельмі прыемна атрымліваць падобныя падарункі ў кантакце :)

Сёння муж устаў раненька, з'езьдзіў у горад і вярнуўся, каб пабудзіць мяне букетам ружаў:)
Такім самым чынам, сем гадоў таму ён прыехаў да мяне раненька перад заняткамі, таксама з букетам ружаў. Мы сутыкнуліся з ім у пад'езьдзе, а маглі разьмінуцца, бо тады яшчэ не было мабільнікаў. І лічбавых фоцікаў таксама не было.

Першы лічбавы фоцік зьявіўся ў сябра, калі мне было 18. І тады мы пачалі фоткаць усё запар, і канешне, дні народзінаў. Такім чынам, пад катам мае народзіны:)
( Глядзець эвалюцыю мяне і лічбавых фоцікаў )

А яшчэ я сёння сабе дызайн зьмяніла, у падарунак. Так хочацца нечага яркага і сакавітага!

Глупства, канешне. Вось напісала я сачыненне па інглішу пра адзін цікавы выпадак з майго жыцця.
Цікава, што ўвесь цымус гісторыі быў у непаразуменні шматзначнага слова, якое і ў ангельскай мове абслугоўвае, як сьцьвярджае Лінгва, тыя самыя значэнні:)
Ага, за выпраўленне памылак я не пакрыўджуся:)
( One day )

Прайдзісьветка Ганна Янкута напісала сачыненне! З нагоды прачытання часопіса "ПАМІЖ". І нават мяне добрым словам згадала! Вось:
"З прычыны, што падручнік атрымаўся досыць вялікі, я зараз каротка раскажу пра самыя любімыя мае раздзелы – бо дзве пяцёркі мне ўсё адно не паставяць, а на адну і гэтага хопіць. Перш за ўсё хачу сказаць, што найцікавей мне было чытаць апавяданне Рэя Брэдбэры ў перакладзе Паліны Маслянковай. Мабыць, уся справа ў тым, што Брэдбэры – харошы пісьменнік (здаецца, так думаю не толькі я, але і мільёны аматараў яго творчасці па ўсім зямным шары), і яшчэ ў тым, што апавяданне вельмі добра перакладзенае. Узнікае заканамернае пытанне: чаму Паліна ў сваім ЖЖ піша, што яна не перакладчыца? Вельмі нават цудоўная перакладчыца. Засталося толькі здабыць аўтарскія правы на выданне асобнай кнігі Брэдбэры. На жаль, Паліна даўно ўжо скончыла школу (ходзяць чуткі, што нават і універсітэт), а таму сказаць ёй усё гэта я, седзячы ў сваім 8-м, пакуль не магу".

Чытаць рэцэнзію на часопіс цалкам

Дарэчы, яшчэ засталося колькі асобнікаў. Так што кошт той самы - 3 тышы:)

Адна знаёмая шлюбная пара выйграла амерыканскую Грын-карту. Яна на сёмым месяцы цяжарнасьці.
І яны зараз лётаюць, як найхутчэй афармляюць ўсе паперы, каб іх дзіця нарадзілася ўжо там і атрымала амерыканскае грамадзянства.

Ну не магу я зразумець гэтых эмігрантаў!

Вырашыла выкласьці свой параўнальны аналіз трох рэцэнзій на адну кнігу Альгерда Бахарэвіча "Праклятыя госьці сталіцы".
Чамусьці апошнім часам мне без ста грам крытыкі ў ім не разабрацца.
Магчыма, рэцэнзій існуе больш, але на час напісання гэтага тэксту ў маё поле зроку трапілі тры:
1. Віка Трэнас. Тлумачэнне невытлумачальнага Альгерда Бахарэвіча
2. Ціхан Чарнякевіч. Наступствы адзіноты і свабоды
3. Маргарыта Аляшкевіч. Выратавальная мізантропія

Пачаць варта з тэксту Вікі Трэнас, карэктаркі гэтай кнігі. Каму, як не ёй, давялося занурыцца ў твор з галавой, прачытаць уздоўж і ўпоперак, каб не засталося ніводнае памылкі? Але ейная рэцэнзія мне падалася найбольш слабай і павярхоўнай з усіх прачытаных. Сухі навуковы стыль, публіцыстычныя штампы (“пабачыла свет кніга”, “найбольш плённа працаваў у жанры”, “герой нашага часу”), добрая доза кампліментарнасці на адрас аўтара, хутчэй апісанне, чым аналіз самога раману.
( Чытаць далей )

Памятаеце, я ў вас пыталася, як зрабіць воблака тэгаў? Я знайшла! Гэта сайт wordle.net!
Тут можна ўвесьці любы тэкст, і пабачыць найбольш часта ўжываныя словы. Я ўвяла мастацкія тэксты - і з воблака тэгаў можна здагадацца, пра што твор, імёны галоўных герояў і г.д.
Гэта своеасаблівы графічны кантэнт-аналіз тэксту.
Вось воблачка апавядання Брэдберы, што я перакладала для ПАМІЖу.

А вось "Ладдзя роспачы" Караткевіча. У зусім іншым стылі:)

П. С. Я прыдумала новую тэставанку для "Прайдзісьвета"!

Шчыра кажучы, я ня ўмею насіць аксэсуары. Толькі нядаўна я пачала насіць пацеркі. А так, я ніколі не нашу бранзалетаў, завушніцаў (у мяне ўвогуле вушы не праколатыя), рэмняў і да таго падобных жаночых штучак. Шалік - аксэсуар з невычэрпным патэнцыялам! Я разумею, наколькі сябе абкрадаю.

І вось я вырашыла паціху вучыцца насіць шалікі. Можа, каму разам са мной будзе цікава засвойваць навуку завязвання хустак і шалікаў:)

( яшчэ 10 спосабаў )

Вось і надарылася нагода прапіярыць вам маю цудоўную сябровачку, якая толькі зараз даўмелася завесьці жж. І вось з якой нагоды.
hanka_shept натхнілася гульнёй у "веру - ня веру" і скляпала 6 фактаў пра сябе, прычым не абы-якіх фактаў, а самых інтымных:) Так што ахвотныя могуць пакапацца ў чужым асабістым жыцці, ды яшчэ пасьля ўсяго гэтага праўду даведацца:)

Так што слухайце Ганкіна піяніна - не пашкадуеце!

Брытанскіх Санта-Клаўсаў адправяць на курсы падвышэння кваліфікацыі. Справа ў тым, што праз тэхнічную адсталасьць супрацоўнікі агенцтваў па арганізацыі святаў часта не разумеюць, якія цацкі дзеткі просяць сабе ў падарунак.

У адрозненне ад «дзядуляў», дзеці цяпер значна больш прасунутыя. Па прыкладных падліках, сёлета на прылаўках з'явілася каля 40 тысяч розных цацачных навінак, у якіх не так проста зарыентавацца. Паводле апытання, толькі адзін з пяці Санта-Клаўсаў чуў пра гульнявую кансоль Nintendo DSi і менш 10 адсоткаў разбіраюцца ў прыладах для чытання электронных кніг, прыстаўках і да т.п. Таму ўсім Санта-Клаўсам прыйдзецца прайсьці пераднавагоднія трэнінгі.

Пытанне да фрэндоў: а вы ведаеце, што такое гульнявая кансоль Nintendo DSi?
Спасылка

Ну што ж, знайшлося шмат тых, хто аказаўся дастаткова праніклівым, каб выявіць, дзе праўда, дзе хлусьня:)
Або ў вас добрая інтуіцыя, або ў мяне кепская фантазія:)
( Адказы і фотадоказы )

Тут гэтую забаву распачаў vadim_i_z, падхапіў jo_bloggs, а я так доўга тармазіла, таму што не магла ўзгадаць хоць бы чатыры чымсьці цікавыя факты пра сябе, і адзін прыдумаць. І як гэта іншыя па 100 фактаў пра сябе посьцяць! Ну, праверым вашу інтуіцыю.

1. Неяк з басэйну я вярнулася без майткоў.
2. Я танцавала менуэт з вядоўцам навінаў каналу Белсат.
3. Аднойчы я прачытала "Злачынства і пакаранне" Дастаеўскага за адзін дзень.
4. У студэнцкай пастаноўцы я грала багіню кахання Афрадыту.
5. У 10 класе я была пераможцай рэспубліканскай алімпіяды па беларускай мове.

Каменты скрыню да заўтра:)

Чытаючы серыю допісаў insurhent пад тэгам жанчыны, задумалася над адным пытаннем... Сэкс з першага позірку.
Ну не разумею я гэтага! Амаль усе мае найбліжэйшыя сяброўкі мелі першы досьвед з каханымі, за якімі яны зараз замужам.
Таму мне немагчыма зразумець, як так можна: спадабалася - і ў ложак!
З гэтай нагоды апытанка, але вам ніхто не замінае выказацца ў каментах :)

Сэкс з першага позірку - гэта

не для мяне. Я - адналюб!

амаральна. Як можна?!

прыкольна:) А чо?

панты. Так, для колькасьці.

жывёльны інстынкт. А як жа буфетна-канфетны перыяд?

норма. А што тут такога?

супер! Толькі так!

недарэчна. Па п'яні.

бывае. Вясна, гармоны!

Вынь!

Вось тут Ася выклала сваю навуковую працу пра літаратурныя блогі жж, класіфікавала іх паводле кантэнту, а фактычна проста паведаміла ўсім, што існуюць такія блогі і чым яны адметныя, данесла інфармацыю і прапіярыла. Дзякуючы Асі, я даведалася, якой павінна быць навуковая праца па журналістыцы:)

А я вось падумала: як жа ў філалогіі можна дасьледаваць блогі? Прапаную вашай увазе колькі тэмаў...

Па літаратуразнаўстве:
1. Пост як жанр сучаснай літаратуры.
2. Тыпалагізацыя вобразаў сучаснай благасферы
3. Тэг як ідэнтыфікатар жанру
4. Гіперспасылка як сродак выражэння інтэртэкстуальнасьці
5. Кроспост і копіпаст: плагіят у благасферы

Па мовазнаўстве:
1. Мова благасферы як люстэрка маўленчага узусу
2. Камунікацыйныя стратэгіі маўленчага акту (на прыкладзе жж-пастоў і каментароў да іх)
3. Вербальнае і аўдыёвізуальнае ў жж: імкненне да паліфаніі
4. Стыль благасферы (да пытання класіфікацыі функцыянальных стыляў маўлення)
5. Блог як крыніца вывучэння ідыястылю

Ну што ж, сёння цэлы дзень чытаю рэпартажы і справаздачы з прэзентацыі... і хоць бы хто слова дрэннае сказаў! Усе водгукі прыхільныя.
На Свабодзе з'явіўся рэпартаж з цікавым відэа, на Будзьме добры артыкул з фоткамі, на Белапане фотарэпартаж, артыкул на "Нашай ніве", інтэрв'ю са мной і Юляй Цімафеевай на Радыё Рацыя (там якасныя фоткі і можна паслухаць голас! Не такі, дарэчы, ён агідны, як мне раней падавалася).

Апрача таго, вельмі парадавалі справаздачы выступоўцаў і гледачоў. Кірыл Дубоўскі, чый выступ мяне вельмі прыемна ўразіў, накатаў пост пра вечарыну і after party, Андрэй Пакроўскі напісаў пра тое, што было нараніцу, strangerbel і kasia_key напісалі, што яны думаюць пра нашу прэзентацыю. Дзякуй усім, хто прыйшоў і выступаў! Спысылкі для тых, хто ня змог прыйсьці. Вы там можаце паглядзець фоткі, пачытаць і пазайздросьціць:)

Тут я сяджу ПАМІЖ дзьвюх Ань і загадваю жаданне - Ані Міхальчук і Ганкі Шэпт - маіх любімых сябровах і аднагрупніц, і таленавітых літаратарак па сумяшчальніцтве:)))

А зараз вы можаце сказаць проста ў вочы ўсё, што вы думаеце пра вечарыну, на якую я вас зацягнула:)

З сучасных беларускіх акторак яна найлепшая, на мой погляд. Фотка мне дужа спадабалася.

Чытайце інтэрв'ю з Ганнай Хітрык на generation.by

А вы ведаеце, што ў замежжы ўжо вывучаюць такія сацыяльныя сервісы, як Twitter і Facebook, у ВНУ?
Сацыяльныя сеткі разглядаюцца там як маркетынгавыя і рэкламныя сервісы, якімі павінен умець карыстацца кожны.

Студэнты здаюць свае работы прыкладна ў такім выглядзе:
«Зьбіраюся разабрацца ў праблеме бяздомнай моладзі… Цікава, што ў прытулках, у прыватнасьці, большасьць кліентаў мужчыны», — напісала ў 11:23 раніцы 4 кастрычніка студэнтка Саманта Рыгбі (Samantha Rigby).

Я тундра, і так пакуль не разабралася ў перавагах Twitter. Ну, аператыўна, дапусьцім, інфарматыўна, лаканічна, зручна набраць з тэлефона, але гэта відавочна для тых, хто чытае ў газетах толькі загалоўкі. І ў Facebook мяне няма, а толку, што я ёсьць Укантакце? Каб атрымліваць увесь гэты спам? Карацей, у замежжы вучаць спамераў:)))

Ужо і Ватыкан вырашыў зарэгіцца ў Facebook

Для тых, хто сёння ня зможа прыйсьці на прэзентацыю, - вось вам маленькі бонус.

Партрэт намаляваў valodzi4ak, а вы можаце раздрукаваць ці скапіяваць у Paint гэты малюначак і ўзгадаць дзяцінства:) Я дык атрымала шалёны кайф ад злучэння кропачак па лічбачках - рэлакс ад працэсу і асалода ад выніку...

Ну, вы, канешне, здгадаліся, хто гэта...

У нас, канешне, ёсьць цудоўная магчымасьць сёння разьвіртуаліцца. Але...

Са мной ўжо здараліся выпадкі нечаканай разьвіртуалізацыі. Ой, а вы ku_palinka? Так, яна самая. І яшчэ добра, калі ў гэтай сітуацыі юзер назаве свой нік і мне будзе з чым яго праасацыяваць. А часам проста памаўчыць ці пракаментуе нейкі мой допіс ці факт з асабістага жыцця, які яму запомніўся. Тут завісае паўза, я няёмка адводжу вочы - больш нічым звычайна разьвіртуалізацыя не сканчалася.

Значна цікавей адбываецца разрэалізацыя - калі ў жж-юзерах я раптам пазнаю сваіх даўніх знаёмых. Гэта страшна захапляльна! Вось чытаю, чытаю я нейкі дзённік, а пасьля там раз - фотка! Дык гэта ж мая аднакласьніца! Гэта бывае вельмі прыемна. І я з непрыхаванай цікавасьцю перачытваю гэты дзённік і чакаю наступных пастоў.

А як у вас з гэтым склалася? Ці любіце вы выходзіць з ценю свайго ніка?

Вось тут аказалася, што адзіны дзяржаўны іспыт у Расеі (як у нас ЦТ) сябе не апраўдаў. Паводле розны дадзеных, ад 20 да 60% апытаных студэнтаў першага курсу не пацьвердзілі свае вынікі. Павесяліла, якімі словамі парадавалі сваіх выкладчыкаў будучыя філолагі і журналісты: «софетский», «профисиональное», «двух яростная», «оррестованы», «удастса», «врочи», «генирал» и «через-чюр». А Астап Бэндэр у іх стаў Астапам Блэндэрам.

У прынцыпе гэта мяне зусім не зьдзівіла. Хутка пісьменных людзей нідзе ня знойдзеш - усе яны выхаваныя на вордзе і іншых сервісах выпраўлення памылак. А таксама на албанскай мове і сеціве.
Цікава, вось ходзіць жарт пра ангельскі правапіс: "Пішаш Манчэстэр, вымаўляеш Ліверпуль". Няўжо і яны развучыліся правільна пісаць?

А вы яшчэ не развучыліся пісаць па правілах?

Раней чыталі Харукі і Ру Муракамі.
Цяпер чытаюць Стывена і Макса Фрая.
Іх папулярнасьць падтрымліваецца за кошт тых, хто недачуў імя і прозьвішча чарговай літаратурнай навінкі і кідаецца на нашумелае прозьвішча.

Назавіце, калі ласка, як мага больш літаратараў, якія выйшлі з КАЛЕГІЮМА і публікаваліся ў часопісе ПАМІЖ.
Хто больш назаве, той атрымае ў падарунак адзін з маіх аўтарскіх асобнікаў:)

Дарэчы, усе байкі пра БК былі падступнай хлусьнёй. І здагадалася andrus_lasko! Віншую з інтуіцыяй і нумарам ПАМІЖу!
А вось вядоўцу яшчэ так і не адгадалі:)
І дарэчы, падпісвайцеся пад адказамі:) А то я ня ведаю, як уручаць прыз ананіму:)

І яшчэ, калі ў вас пад рукой нейкі нумар ПАМІЖу і вы тупа перапішаце імёны, то ўкажыце хаця б нумар, каб я праверыла:)